چهار روش تولید انرژی از طریق زیست توده مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل

چهار روش تولید انرژی از طریق زیست توده


پس از تنظیم دیگ بخار برای حداكثر تولید برق با اضافه كردن بیوماس تلفات بسیار ناچیز در راندمان ایجاد می شود یا اصلاً هیچگونه تلفاتی بوجود نمی آید. در این شرایط انرژی موجود در بیوماس با راندمان بالا (حدود ۳۳ تا ۳۷ درصد) در نیروگاه ذغال سنگ به برق تبدیل می شود.




سوزاندن مستقیم، سوخت مشترك ذغال سنگ و زیست توده، سوخت گاز حاصل از زیست توده و تبدیل گاز هیدروژن به نیروی برق با استفاده از فرایند شیمیائی الكتریكی. كاربرد روش سوخت مشترك ذغال سنگ و زیست توده ارزان تر از ساخت نیروگاه زیست توده جدید است.

تولید برق از انرژی زیست توده یكی از روشهای تولید برق تجاری در آمریكا به شمار می رود. با حدود ۹۷۳۳مگاوات ظرفیت نصب شده، زیست توده بزرگترین منبع برق تجدیدپذیر غیر آبی است. این ظرفیت ۹۷۳۳ مگاواتی شامل حدود ۵۸۸۶ مگاوات از گیاهان جنگل و بقایای كشاورزی، ۳۳۰۸ مگاوات ظرفیت تولید برق از ذباله های شهری و ۵۳۹ مگاوات از سایر مواد نظیر گاز حاصل از دفن ذباله است. حداكثر تولید برق از زیست توده به صورت برق بار پایه در سیستم توزیع برق موجود استفاده می شود. بیش از ۲۰۰ شركت غیر از محصولات چوبی و صنایع غذایی در آمریكا برق زیست توده تولید می كنند.

جائیكه تولیدكنندگان نیروی برق به تهیه بیوماس با هزینه بسیار پائین دسترسی دارند، انتخاب شرایط استفاده از بیوماس در تركیب سوخت باعث پیشرفت رقابت آنها در بازار می شود. این امر مخصوصاً در آینده نزدیك برای شركت های تولید برق واقعیت پیدا می كند در صورتیكه آنها روش تولید برق از تركیب زیست توده با ذغال سنگ را انتخاب كنند. با این روش در هزینه های سوخت صرفه جوئی می شود. تعداد زیادی از افراد فعال در بازار برق مشغول دادن پیشنهاد خرید از برق تولید شده به طریق موافق با قوانین محیط زیست از جمله برق حاصل از زیست توده هستند. این حركت در پاسخ به تقاضای مصرف كنندگان و ضرورت های قانونی می باشد. چهار گروه سیستم تولید برق با روش زیست توده وجود دارد. سوخت مستقیم، سوخت تركیبی (با ذغال سنگ)، تبدیل به گاز كردن و نیروگاههای مدولی. اغلب نیروگاههای زیست توده دارای سیستم مستقیم هستند كه مانند اغلب نیروگاههای سنتی با سوخت فسیلی عمل می كنند.

بیوماس در دیگ بخار یا بویلر سوخته و بخار آب با فشار زیاد تولید می شود. این بخار آب وارد توربین بخار می شود و در آنجا از مجموعه ای از تیغه های توربین كه به شكل آئوردینامیك است حركت می كند و توربین را به چرخش درمی آورد. این توربین به یك ژنراتور الكتریكی متصل است و این ژنراتور به حركت درمی آید و برق تولید می شود. در حالیكه فن آوری تولید بخار بسیار مطمئن و قابل اعتماد است راندمان آن محدود است.

قدرت دیگ های بخار مخصوص بیوماس نوعاً بین ۲۰ تا ۵۰ مگاوات است كه آن را با نیروگاههای ذغال سنگی با قدرت بین ۱۰۰ تا ۱۵۰۰ مگاوات می توان مقایسه كرد. این نیروگاههای كم ظرفیت از راندمان پائین تری برخوردارند و به دلیل مبادلات اقتصادی نیروگاههای كوچك نمی توانند از عهده هزینه تجهیزات افزایش دهنده راندمان برآیند. اگرچه فنونی برای افزایش راندمان تولید بخار آب از طریق بیوماس تا بیش از ۴۰ درصد وجود دارد ولی راندمان واقعی این گونه نیروگاهها در حدود ۲۰ درصد است.

در فن آوری تركیبی سوخت بیوماس و ذغال سنگ بیوماس جای بخشی از ذغال سنگ را در نیروگاههای ذغال سنگی موجود می گیرد. این انتخاب برای مصرف زیست توده برای تولید برق اقتصادی ترین روش به شمار می رود. چون اغلب تجهیزات نیروگاههای موجود بدون تغییر عمده می توانند مورد استفاده قرار گیرند. سیستم سوخت تركیبی ذغال سنگ و بیوماس كم هزینه تر از ساخت نیروگاه بیوماس است. بیوماس دی اكسید گوگرد (SO۲)، اكسیدهای نیتروژن NOX و سایر آلاینده های هوا را كاهش می دهد.

پس از تنظیم دیگ بخار برای حداكثر تولید برق با اضافه كردن بیوماس تلفات بسیار ناچیز در راندمان ایجاد می شود یا اصلاً هیچگونه تلفاتی بوجود نمی آید. در این شرایط انرژی موجود در بیوماس با راندمان بالا (حدود ۳۳ تا ۳۷ درصد) در نیروگاه ذغال سنگ به برق تبدیل می شود.

دستگاه مبدل گاز بیوماس با گرم كردن بیوماس در محیط زیست عمل می كند و در آنجا بیوماس جامد تجزیه می شود و گاز قابل اشتعال از آن متصاعد می شود. این طریق تولید انرژی نسبت به مستقیماً سوزاندن بیوماس برتری دارد. بیوگاز حاصل از تجزیه زیست توده را می توان تمیز كرد و از صافی گذراند و به این وسیله تركیبات شیمیائی موجود در آن را از آن جدا كرد. این گاز را می توان در سیستم های تولید برق با راندمان بیشتر مصرف كرد كه به آن سیكل تركیبی گفته می شود. در این سیستم برای تولید برق توربین های گازی و توربین های بخار با هم تركیب می شوند. راندمان این سیستم را می توان به ۶۰ درصد افزایش داد.

سیستم های تبدیل به گاز را می توان با سیستم های پیل سوختی برای كاربردهای آینده با یكدیگر تركیب كرد. پیل سوختی با استفاده از فرایند الكتروكمیكال (و حرارت) گاز هیدروژن را به برق تبدیل می كند. در اینصورت بخش عمده ماده ای كه در هوا متصاعد می شود بخار آب خواهد بود. با كاهش هزینه پیل های سوختی و دستگاههای مبدل گاز در بیوماس این سیستم ها به سرعت روبه افزایش گذاشته خواهد شد.

در سیستم های مدول بعضی از فن آوری های فوق الذكر در مقیاس كوچك تری كه غالباً در دهكده ها، مزارع و صنایع كوچك قابل اجرا است بكار می برند. سیستم های مذكور اكنون در دست توسعه هستند و در مناطق دور جائی كه زیست توده به مقدار فراوان وجود دارد و نیروی برق كم است می توانند بسیار مفید باشند. در كشورهای در حال توسعه برای اینگونه سیستم ها فرصت های قابل توجهی وجود دارد.



 

 

www.azenasanatparsian.com

کلیه حقوق متعلق به شرکت آزنا صنعت پارسیان می باشد. کپی برداری از مطالب سایت بلامانع است. 
Copyright (c) 2010, Azena Webmaster Group. All rights reserved.